"Maaike heeft de groepsapp verlaten"
Mijn vinger zweefde een poosje boven dat rode Whatsappknopje. "Appgroep verlaten." In rode, definitieve letters stond het daar.
Mijn vinger zweeft een poosje boven dat rode Whatsappknopje. "Appgroep verlaten." In rode, definitieve letters staat het daar.
Terwijl mijn vinger erboven hangt, denk ik na. Moet ik nog wat zeggen? Doei? Bedankt voor de grappige filmpjes en foto's? Het ga jullie goed? Of zal ik gewoon stilletjes weggaan...
Groepjes op school
Vroeger waren er helemaal geen appgroepen. Op de middelbare school had ik een groepje vriendinnen met wie ik veel deed. In de pauzes zaten we altijd bij elkaar. In een tussenuur fietsten we naar de Lidl voor een reep chocola en op schoolfeesten stonden we zo'n beetje de hele avond aan elkaar geplakt te feesten.
Inmiddels bestaat dat groepje grotendeels niet meer. Veel van ons zijn uitgevlogen, we hebben andere interesses gekregen of hoorden simpelweg ineens bij andere groepjes. Maar ik heb nooit letterlijk op een rood knopje hoeven drukken om die groep van 7 meiden te verlaten.
En natuurlijk waren er nog meer groepjes. Zo was er de boksclub en mijn padelclubje in Groningen waar ik een aantal jaar bij zat, mensen van (groeps)reizen en diverse studiegroepjes. Veel van dat soort clubjes vormden zichzelf en zijn uiteindelijk, vaak stilletjes, vanzelf weer gestopt.
Definitief afscheid
Maar deze keer lost het zich niet vanzelf op. Dit keer druk ik zelf op een knop, omdat ik bewust deze groep verlaat. Omdat ik hier niet langer werk en mijn naam niet langer op de planning staat.
“Het is nu echt tijd om te gaan. Bedankt voor alles, het ga jullie goed!”
Schrijf ik in een opwelling in het berichtje op Whatsapp en druk daarna meteen op de rode letters met: “verlaat groep”.
Over sommige dingen moet je nou eenmaal niet te lang over nadenken.